|
|
|||||||||||||||||||||||||||||
Helaas moesten in de B-groep op het laatste moment 2 spelers afzeggen: Edwin Plas en (de nummer 2 van vorig jaar) Leo van Paassen, zodat er uiteindelijk slechts 8 spelers in deze klasse om de prijzen gingen spelen.
In de eerste poule direct een bijzonder verloop. Almer won zijn drie partijen. Alleen tegen Kevin moest hij een game inleveren. De overige partijen eindigden allemaal in 3-0, echter met steeds een andere winnaar. Het resulteerde in een overtuigende 1e plaats voor Almer en drie spelers die allen met één gewonnen partij op een gedeelde 2e plaats eindigden. Hoewel Kevin dus een game meer had gewonnen in deze poule, telde deze game helaas voor hem niet mee voor de eindklassering. Volgens de meerkampregel werd alleen gekeken naar de onderlinge wedstrijden en moesten de punten worden geteld. Dirk bleek de gelukkigste met een score van 60-58 (+2) terwijl de beide anderen -1 scoorden.
In de tweede poule had Jan Tuls een zware dobber om zijn partij tegen Willem Kok binnen te halen: 11-7, 11-9, 12-14 en 11-8. Daarmee was zijn eerste plaats in de poule veilig gesteld. Willem moest daarna tegen Chris Koetsier vijf games lang alle zeilen bijzetten om Chris van de winst af te houden. Dat lukte maar nipt getuige de uitslag van deze bijzonder spannende partij: 11-9, 9-11, 11-9, 12-14 en uiteindelijk 11-7 in de vijfde. Chris won wel zijn partij tegen Joop Konincks waardoor hij wel beslag wist te leggen op de derde plaats.
Twee zeer verschillende halve finales waren het gevolg: in de eerste won Jan Tuls met grote overmacht van Dirk Akkermans: 11-5, 11-4, 11-7. De andere partij was een zeer gelijk opgaande strijd tussen Almer Verbeij en Wim Kok.
Na een hoogstaande partij kwam Almer uiteindelijk als overwinnaar uit het strijdperk. Hij won zowel de eerste als de derde game met 11-9, waarna Willem steeds hard terugsloeg: 5-11 in de tweede en 7-11 in de vierde. In de vijfde game bleef het verschil steeds klein. Uiteindelijk verdiende Almer met een zege van 13-11 de plaats in de finale.
Ook de finale gaf een redelijk gelijk opgaande strijd te zien. Na drie games 11-9, 9-11 en 9-11 leek Almer op weg te gaan naar de titel. Jan ging echter uit een ander vaatje tappen, werd vaster en vaster en maakte bijna geen fouten meer 11-4 in de vierde game. De vijfde game was weer wat spannender, maar Jan bleef uiteindelijk Almer de baas 11-8. Jan Tuls dus de nieuwe B-kampioen!
Competitiespelers A
In de A1-groep liepen de voorrondes geheel volgens de verwachtingen. In beide poules plaatsten de als nummer 1 en 2 geplaatste spelers zich voor de volgende ronde. Wel moest in de A-poule de clubkampioen van het vorig jaar Frank Sangers de overwinning in deze poule laten aan Maarten Versloot door een duidelijke nederlaag in drie games (7,9 en 8). Jaap van Houten werd derde door een zwaarbevochten overwinning op Kees de Kamper. Kees dacht in de vierde game het juiste strijdplan te hebben gevonden, maar Jaap wist met zijn onnavolgbare combinaties toch te winnen in de vijfde: 9-11, 11-9, 11-8, 5-11 en 11-9. Maarten Benschop snoepte enkele van zijn tegenstanders wel zo hier en daar een game af, maar werd uiteindelijk toch laatste in deze poule.
In de A2-groep geen enkele verrassing. De eindklassering was geheel zoals verwacht. Maar één potje in vijf games. Daarover later…. Arjen van Santen met zijn directe spel werd overtuigend eerste. Henny van den Haselkamp, altijd moeilijk te bestrijden voor veel spelers, werd zonder grote problemen tweede. Tom Oostrom, vaak een belangrijke concurrent voor de bovenste plaatsen in zo’n poule, had duidelijk de juiste moraal deze week ergens anders laten liggen. Hij was kansloos tegen Arjen en Henny, maar vond zichzelf uiteindelijk door overwinningen op Ad Janssen en Jos van Kortenhof op een derde plaats terug.
De spannendste en mooiste partij vond in alle anonimiteit in de kelder van deze poule plaats. Ad en Jos haalden alles uit de kast, gunden elkaar natuurlijk geen enkele punt, want zij wilden beiden wegblijven van die onderste plaats. Dat lukte Ad ternauwernood met de standen 13-11, 10-12, 9-11, 11-7 en 13-11.
Het gevolg van dit alles. De eerste halve finale Frank Sangers – Arjen van Santen, een herhaling van de finale van vorig jaar. Ondanks dit affiche werd het geen sprankelende partij. Korte rally’s, veel fouten. Een overtuigende overwinning voor Frank: 11-8, 4-11, 11-4 en 11-5. De tweede halve finale daarentegen bracht wel het gewenste spektakel. Maarten Versloot moest het hierin opnemen tegen misschien voor hem wel de moeilijkste tegenstander binnen De Schans Henny van den Haselkamp. Na 11-8 en 11-9 winst in de eerste twee games wist Henny terug te komen door de derde en vierde game te winnen met twee keer 9-11. Maarten nam weer afstand in de vijfde game, kwam met 9-5 voor doordat Henny een paar aanvallende fouten maakte. Toch wist Henny terug te komen tot 10-9 door scherp te verdedigen. Maarten bleef ogenschijnlijk kalm, pakte wat extra tijd tussen de punten en maakte met een gewaagde “alles of niets”-smash direct op de service van Henny het laatste punt 11-9. Dat betekende voor Maarten voor het eerst een finaleplaats bij de clubkampioenschappen van De Schans.
In deze finale zagen we een zeer gelijk opgaande strijd tussen twee spelers die elkaar door en door kennen. Maarten koos voortdurend voor de aanval, maar Frank probeerde hem zo veel mogelijk te ontregelen door op zijn backhand te blijven spelen. Uiteindelijk trok Maarten zowel in de eerste als in de tweede game de winst met miniem verschil naar zich toe: 11-9, 11-9. Ook in de derde game was de strijd weer boeiend voor het publiek en spannend voor de spelers. Frank had op 9-10 nog een goede mogelijkheid de game naar zich toe te halen en de wedstrijd te verlengen. Helaas voor hem miste hij. Maarten greep even later wel zijn kans de partij uit te maken en deed dat met een score van 13-11. Hij werd hierdoor voor de eerste keer de clubkampioen van t.t.v. De Schans. Een titel die hij gezien het verloop van de wedstrijden op deze avond zeer verdiende. Maarten hartelijk gefeliciteerd met deze prestatie en we gaan er van uit dat dit wel eens een eerste titel in een lange reeks zou kunnen zijn…Jos van Kortenhof
|
|
| |
||||||||||||||||||||||||||